به او داده مىشود ، حقوق مظلومان از ظالمان گرفته خواهد شد ، و « حقايق » و اسرار درون به ظهور مىپيوندد ، بنا بر اين روزى است به تمام معنى حق . و چون توجه به اين واقعيت مىتواند مؤثرترين انگيزه انسان براى حركت به سوى پروردگار ، و اطاعت فرمان او گردد ، بلافاصله مىافزايد : « پس هر كسى بخواهد راهى به سوى پروردگارش مىگزيند ، و به سوى او باز مىگردد » ( * ( فَمَنْ شاءَ اتَّخَذَ إِلى رَبِّه مَآباً ) * ) . يعنى تمام اسباب اين حركت الهى فراهم است ، راه و چاه ارائه شده ، انبيا به قدر كافى ابلاغ فرمان حق كرده‌اند ، عقل انسانى نيز كه پيامبرى از درون او است ، سرنوشت طاغيان و پرهيزگاران نيز به خوبى تبيين شده ، و « دادگاه » و « دادخواه » و « دادرس » نيز تعيين گرديده ، تنها چيزى كه باقيمانده تصميم قاطع انسان است كه با استفاده از اختيارى كه خدا به او داده است راه را برگزيند و پيش رود . « ماب » به معنى « محل بازگشت » است ، به معنى « طريق و راه » نيز آمده است . سپس به عنوان تاكيد روى مساله مجازات مجرمان ، و بيان نزديك بودن آن روز بزرگ در برابر كسانى كه آن را دور ، يا نسيه اش مىپندارند ، مىافزايد : « ما شما را از عذاب نزديكى بيم مىدهيم » ( ا أَنْذَرْناكُمْ عَذاباً قَرِيباً ) . چرا كه عمر دنيا هر قدر باشد در برابر عمر آخرت ساعتى بيش نيست ، و نيز طبق ضرب المثل معروف عرب « هر چه قطعا مىآيد نزديك است » كل ما هو آت قريب ! و لذا در آيه 5 تا 7 معارج خداوند به پيامبرش مىفرمايد : فَاصْبِرْ صَبْراً جَمِيلًا إِنَّهُمْ يَرَوْنَه بَعِيداً وَنَراه قَرِيباً : « صبر كن صبرى جميل